L'uomo meccanico

De vorige keer hadden we het over Karel Capek die als eerste met de naam "robot" op de proppen kwam.Dat betekent natuurlijk niet dat er voor Karel Capek geen robots waren. Mechanische mannen bestonden toen al een paar honderd jaar, meestal als een soort kermisattractie. Een schaakspelende automaat bijvoorbeeld . Onlangs nog werd in de film "Hugo" van Martin Scorsese een soortgelijke automaat opgevoerd. Maar eigenlijk wil ik deze keer de film "L'uomo meccanico" onder de aandacht brengen. Een science fiction pareltje uit 1921 van de frans-italiaanse regiseur André Deed. Op you tube zijn talrijke fragmenten uit de film terug te vinden.http://www.youtube.com/watch?v=kegMwS0VLSs De film inspireerde me zo dat ik in mijn "hotel Kosmos" graphic novel van enkele jaren terug, een hoofdstuk naar de film heb genoemd.( zie tekening onderaan) Oorspronkelijk wilde ik de robots hetzelfde design geven als de kwaadaardige robot uit de film maar dat bleek te hoog gegrepen voor mijn beperkte tekentalent, dus maar zelf maar een soort angry bots ontworpen die heel boosaardig uit de zee strompelden. De inkleuring is een beetje slordig om een retro feel te bekomen.

R.U.R. ofwel Rossum's universal robots

Laten we het even hebben over de oorsprong van het woord "Robot".
Voor echte science fiction fanaten en robot liefhebbers is dit oud nieuws maar er zijn nog veel mensen die er geen flauw benul van hebben. Wel beste mensen, het woord in zijn huidige moderne betekenis dook voor het eerst op in 1920. Dat jaar beleefde het toneelstuk R.U.R. van de Tsjechische auteur Karel Capek zijn wereldpremiere. ( foto hiernaast) Het verhaal gaat over een bedrijf (Rossum's universal robots oftewel R.U.R.) dat kunstmatige mensen produceert. Eigenlijk betreft het hier eerder androïds, maar daar gaan we nu niet moeilijk over doen. "Robota" zou het Tsjechische woord voor "hard labeur" zijn en een "robotnik" een "lijfeigene". In het verdere verloop van het verhaal komen de robots in opstand voor meer rechten. De mensheid wordt zowat compleet uitgeroeid, maar dan blijken de robots zichzelf niet te kunnen reproduceren. Op het einde worden twee robots als een soort Adam en Eva verliefd en trekken zich terug. Einde verhaal.
Het toneelstuk werd een groot succes en in 1938 verscheen het stuk voor het eerst op TV in een versie van de BBC. Jawel! In 1938!! Blijkbaar  waren er in die vooroorlogse jaren in groot Londen reeds enkele duizenden televisiekijkers. De opnames zelf zijn helaas verloren gegaan. Een paar foto's zijn alles wat er van overblijft. Bemerk de opvallende gelijkenis van de man in het midden met de acteur Robin Williams. De man die vele jaren later de rol van robot op zich zou nemen in de film "Bicentennial man".
Voor de liefhebbers, het boek R.U.R. van Karel Capek is pas in 2010 voor het eerst in het Nederlands uitgegeven. De uitgeverij is Pegasus en het boek is nog wel te bestellen via internet.
De tekening bovenaan komt uit het eerste Straybotsverhaaltje dat in het aprilnummer van het P@per magazine zal verschijnen. Het verhaal van de robots die door de huidige recessie massaal op straat komen te staan. Er is weinig veranderd sinds Karel Capek zijn robots.

BBC opname uit 1938

Affiche van een marionettentheater



Clara Rockmore

 Op de tekening hierboven, de legendarische theremin virtuoze Clara Rockmore met op de achtergrond de uitvinder van het instrument, Lev Sergeyevich Termen, beter bekend als Leon Theremin.

De artieste komt enkele keren ter sprake in mijn Flipside city comic.Ze was in de jaren veertig de love interest van zowel Fred Angst als Jules Phlöster. Het electro avant garde duo dat in mijn strip een réunie plant na een split van meer dan vijfenzeventig jaar. Net die love interest en de daaruit voortvloeiende jaloezie maakte dat het duo reeds na één album splitte.Verziekt die oude vete na al die jaren nog steeds de sfeer tussen de twee electro pioniers?
In werkelijkheid was Clara getrouwd met advocaat Robert Rockmore van wie ze haar artiestennaam haalde. Haar echte naam was Clara Reisenberg.Ze stierf op 10mei 1998 op 87 jarige leeftijd. Op de volgende link  zie en hoor je haar aan het werk.http://www.youtube.com/watch?v=uuKBPEDU-W0 De habanera van Ravel.

Swampy

Dezer dagen druk aan het tekenen aan mijn Flipside city comic. De scene waarin het vrouwelijke hoofdpersonage geïntroduceerd wordt. Hiernaast zie je mijn allereerste schets van Swampy zoals ik het personage gedoopt heb.
 Swampy staat te liften middenin de woestijn, onder een dreigende onweershemel vol geluidsloze bliksems ( De eeuwige bliksem van Catatumbo?) Er is op het  internet niet direct veel te vinden over stille bliksems en de verklaringen lijken ook nogal uiteen te lopen, maar het bestaat wel degelijk. Ik heb het jaren geleden zelf mogen aanschouwen toen ik om vier uur s'ochtends naar mijn werk fietste. Een hemel die voortdurend oplichte van de vele bliksemflitsen en een doodse stilte. Ook wel een apocalyptisch effect moet ik zeggen.
Terug naar Swampy. Hierbij ook nog twee studie's om uit te
zoeken welke kledij mijn personage zal dragen. Mijn keuze is
tenslotte op de lange broek en het sportjacket gevallen zoals op de
onderste tekening.

Fu Manchu

Gisteren in de kringloopwinkel voor 20 cent het hiernaast afgebeelde boekje aangeschaft, goed voor een ganse namiddag entertainment . Ik ben dol op dit soort misdaadverhalen uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Detectives en spionnen als Charlie Chan, Mr. Moto en aartsslechterikken zoals Dr. Mabuse, Fantomas,Dr. Moreau, Irma Vep waarover ik het reeds eerder had in deze blog, en natuurlijk de ultieme yellow peril, Fu Manchu.
Fu Manchu is een creatie van de Britse auteur Sax Rohmer (1883-1959). Talrijke verfilmingen verschenen in de loop der jaren met o.a. Boris Karloff of Christopher Lee in de hoofdrol. Zelfs Peter Sellers kroop ooit in de huid van het personage voor de film " The fiendish plot of Dr. Fu Manchu". Dank zij het internet kunnen zowat alle Fu Manchu films thuis bekeken worden. Een clipje als warmmaker.http://www.youtube.com/watch?v=Rm7HQ-EzZEY
Ook in de strips maakte het personage zijn intrede, zowel bij D.C. comics als Marvel. Recenter maakte de dokter zijn opwachting bij "The league of extraordinary gentlemen" .De comic van scenarist Alan Moore, bekend van o.a. Watchmen.
Ook bij ons zijn er verwijzingen.  Matsuoka uit de Nero strips van Marc Sleen is overduidelijk geinspireerd op Fu Manchu. In agent 327 en ook bij Johnny Goodbye, Allebei op scenario van Martin Lodewijk komt het personage Wu Manchu voor. Een vrouwelijke versie van Fu.
Voor meer informatie over de in het nederlands verschenen boeken van Sax Rohmer verwijs ik iedereen graag door naar de website van de vereniging Fu Manchu.https://sites.google.com/site/verenigingfumanchu/Sax-Rohmer

trash cars

Ben reeds enkele dagen bezig met het ontwerpen van een wagentje dat een rol moet spelen in mijn Flipside city comic. Geen blitse sportwagen maar een eerder klein uitgevallen trashcar. De ferraris en porsches  van deze wereld interesseren me zowiezo niet. Ik heb een voorkeur voor Small cars. Van de aloude ontwerpen zoals de messerschmitt,de goggomobil en de isetta en talrijke meer obscure modellen.Maar ook brommobiels en al de leuke electrische wagentjes die tegenwoordig volop ontworpen worden. Helaas kom je er maar weinig tegen op de weg. Crisis of niet, als er een nieuwe auto moet aangeschaft worden  kiezen de meeste mensen toch weer zo'n veel te grote terreinwagen. We gaan ons toch niet belachelijk maken in zo'n klein wagentje zeker!
Terug naar mijn ontwerp.Hierbij een drietal schetsen. Het bovenste was mijn allereerste en heel vlug getekende schets. Eigenlijk is het nog steeds het beste, klein met de allure van een dune buggy. In de tweede schets is de auto te log en de derde schets is alweer een beetje een terugkeer naar het eerste ontwerp.
Zoals je ziet hou ik van een carrosserie van aluminiumplaat met klinknagels, altijd decoratief zoals een oud vliegtuig.
Bij het rondsurfen naar inspiratie botste ik op onderstaande foto van een trashcar. Prachtig ontwerp.
Tenslotte nog een filmtip. Heel bekend zijn de Mad Max films met behoorlijk wat trashcars. Maar mijn favoriet is de minder bekende film uit 1974 "The cars that ate Paris" van regisseur Peter Weir die ons later  verveelde met de lord of the rings trilogie.Een blik op de trailer, Vooral de volkswagen kever met pinnen is geslaagd.http://www.youtube.com/watch?v=xKrZ8eTcdK4

krypton plasma

Kryptonite kennen we allemaal als het groene spul dat vaak voorkomt in de Superman verhaaltjes.  een beetje kryptonite in zijn buurt en onze held verliest meteen al zijn superkrachten, een soort krypton allergie als het ware.
In mijn Flipside city comic is de stad bevolkt met een melting pot van gewone mensen (een minderheid), mutanten, robots,straybots en cyborgs. Een soort cyborgs heeft geen artificële lichaamsdelen maar kunstbloed, kryptonplasma met name. Zoals je op de tekening hiernaast kunt zien heb ik dat bloedplasma naar aloude superman traditie groen ingekleurd. Een dichterlijke vrijheid eigenlijk. Het element krypton is in werkelijkheid een kleur en geurloos gas dat slechts 0.0001% van onze aardse atmosfeer uitmaakt.
Als je echter electrische stroom door een met krypton gevuld glas stuurt krijg je een soort grijs-blauw fluorescerend licht. ( zie foto) Dat opgloeiende gas wordt kryptonplasma genoemd.
Als een ding duidelijk is...Kryptonplasma is absoluut niet groen en zeker niet geschikt als bloedvervanger. Waarom gebruik ik het dan wel in mijn strip. Wel, omdat het groen er lekker opvallend uitziet en in strips alles moet kunnen.
Om professor Adhemar te citeren "Dit is wetenschappelijk helemaal niet verantwoord" maar daar trekken we ons uiteraard niks van aan.



Zonad from space

Het jaarlijkse Razorreel festival in Brugge zit er weer op.Slechts één film bezocht dit jaar en dan nog het buitenbeentje in de programmatie. Niet verwonderlijk daar het programma vrijwel compleet gevuld was met allerlei horrorfilms en laat dat net mijn minst favoriete genre zijn in het brede spectrum der cultfilms. Tegelijkertijd is de horrorfilm ook met voorsprong het populairste genre. De door mij uitgekozen film lokte dan ook slechts een dertigtal toeschouwers. "Zonad from space" is nochtans een bijzonder leuke kitcherige comedie in pure John Waters stijl. Het verhaal gaat over Zonad en Bonad die beiden ontsnapt zijn uit een rehabilitatiecentrum en in het kleine Ierse dorpje Ballymoran terechtkomen. Daar slagen ze erin de bevolking te laten geloven dat ze buitenaardse wezens zijn.De film van de gebroeders John en Kieran Carney lijkt in alles een hommage aan de eerder genoemde cultregisseur John Waters. De overacting, de campy decors en het van de pot gerukte verhaal. Zelfs de naam van het dorpje Ballymoran verwijst naar Baltimore waar alle John waters films zich afspelen. Mis de film niet als je de kans krijgt.Hier is alvast de trailer als warmmaker.http://www.youtube.com/watch?v=JA0JbEUToVA

Musidora

 Flipside city start met het volledig met tape omzwachtelde levenloze lichaam van een jonge vrouw. Later blijkt het om Musidora (Grieks voor "Gift of the muses") te gaan. De ex-vrouw van hoofdpersonage Valgeir Blunderbuss. Na de lijkschouwing komt ze miraculeus terug tot leven en spookt door de straten van Flipside city. Het personage is een hommage aan de echte Musidora, een bijzonder populaire franse actrice in de tijd van de stille film. Vooral haar rol als Irma Vep (anagram van vampire) in het tiendelige filmfeuilleton "Les vampires" van regisseur Louis Feuillades maakte haar beroemd.  In die reeks films waarvan het eerste deel in 1915 verscheen liep ze erbij als een voorloopster van Batwoman in zwarte maillot en  cape (Zie foto).De franse striptekenaar Tardi is ook zwaar beinvloed door de filmreeks in zijn "Isabelle Avondrood" verhalen. De films zijn naar hedendaagse normen nogal traag. De meeste kun je integraal bekijken op You tube. In de link zie je een kort fragment met het eerst optreden van Irma vep in het derde deel van de Vampires reeks.http://www.youtube.com/watch?v=rWE2dC5mtT0

In 1996 is een goeie hommage aan "Les vampires" verschenen. Titel van de film is "Irma Vep" en de wondermooie Maggie Cheung, de ster in vele films van Wong Kar Wei, speelt de hoofdrol van Musidora alias Irma Vep. Regisseur was Oliver Assayas. Helaas nog niet op DVD met nederlandstalige onderschriften.Zie de trailerhttp://www.youtube.com/watch?v=UtY0OBL6Tgo

Sylvain proust

De laatste weken zitten zwoegen aan mijn Flipside city comic. De allereerste scene waarin seriemoordenaar Sylvain Proust voorkomt en het viel niet mee. Meer dan twee weken werken aan één pagina en de volledige scene beslaat twee pagina's. Probleem is dat ik de figuur nog niet goed in de vingers heb zitten. Te weinig voorbereidend schetswerk allicht (Geen). Lang getwijfeld over zijn outfit ook. Tenslotte gekozen voor een lange olijfgroene regenjas met capuchon en roodgeverfde haren. Sylvain Proust is van nature zwartharig zoals je kunt zien aan de blauwige schijn op zijn kin vanwege zijn zware baardgroei.
Hiernaast het enige plaatje dat vlotjes in één keer op papier stond. Al de rest heb ik menig keer over gedaan.

Flipside city police versus the keystone cops

 Deze week even uitwijden over het gehelmde en van een pinguinachtig uiterlijk voorziene politiecorps dat de wet handhaaft in mijn Straybots en Flipside city comics. Vooreerst, het zijn geen pinguins maar robots met een pinguindesign. Waarom? Omdat ze er stom uit zien en alleen daarom. De inspiratie komt uiteraard van oude strips zoals de katzenjammerkids en de sjampetter van Marc Sleen. Maar die haalden ook de mosterd bij de Keystone cops. Het fictieve politiecorps dat in het tijdperk van de stille film razend populair was. In de jaren tien van de vorige eeuw is er een ganse reeks "Keystone cops" films gemaakt, maar ze maakten ook hun opwachting bij andere vedetten als Chaplin, Buster keaton enz... In de jaren zestig kwamen de filmpjes vaak op de toenmalige BRT onder de noemer "Comedy capers". In de link dragen ze een kepi in plaats van een helm, maar het is verreweg het grappigste fragment dat ik gevonden heb.http://www.youtube.com/watch?v=RWZD_bkNK-c

Van pulp naar road comic

Nog eens in de archieven gedoken deze week.Na het afwerken van mijn Pulp story, halfweg de jaren negentig storte ik mij meteen op een ander favoriet genre van mij. De road movie of in dit geval de road comic. Zonder uitgeschreven scenario begon ik onmiddellijk te tekenen, iets wat ik overigens wel meer doe. Het idee was simpel. De hoofdrolspelers rijden in een rode cabriolet met een surfplank op de achterbank richting kust. De typische on the road filosofie "De reis is belangrijker dan de bestemming" indachtig zou er onderweg van alles gebeuren zodat pas op de laatste pagina het kustplaatsje zou bereikt worden. Helaas, toen me duidelijk werd dat ik mijn pulpverhaal aan geen enkele uitgever kon slijten verging me ook de zin om weer eens vier jaar aan een nieuwe comic te werken. Het is dus bij één pagina gebleven en dubbel helaas, nu ik die pagina voor het eerst in 15 jaar bekijk vind ik hem best mooi, nog artisanaal ingekleurd met magic markers en kleurpotlood.

Om nog wat uit te wijden over het on the road gevoel, ik heb helemaal niks met het gelijknamige flutboek van Jack Kerouac. Ik heb het in mijn leven reeds enkele keren gelezen, de eerste keer toen ik zestien was, telkens met het idee van, een dergelijke klassieker moet toch goed zijn, misschien mis ik iets. Niet dus. Een ongelofelijke wanker die Kerouac. Mijn favoriete on the road boek is "Travels with my aunt" van de Britse schrijver Graham Greene. Dat beschrijft tenminste reizen zoals ik het ervaar. Er is een weliswaar slechte verfilming geweest, begin jaren zeventig, met een bijzonder ergerlijke tante. niettemin een linkje naar een fragment. http://www.youtube.com/watch?v=CD76A_H0hDw

Pulp 2

Pulpboekjes en B-movies hebben me altijd al geinspireerd. Begin de jaren negentig heb ik zo'n vier jaar gewerkt aan mijn allereerste lange strip. De titel van het verhaal was "Pulp". Toen het verhaal na jaren hard labeur eindelijk af was draaide in de bioscopen de film "Pulp Fiction". Een britpop band onder leiding van Jarvis Cocker bestormde de britse hitlijsten. Naam van de groep..."Pulp". Tenslotte verscheen de allerlaatste roman van de Amerikaanse cultauteur Charles bukowski. Uiteraard was het boek getiteld "pulp" en ik kon uitkijken naar een originelere titel voor mijn strip. Eerst bedacht ik "Feuerkopf", De naam van een obscure nachtclubzangeres die voorkwam in het verhaal. daarna heb ik het nog eens gewijzigd in "Technograd", De naam van de fictieve stad waar het verhaal zich afspeelde. Niettemin , het verhaal is nooit verschenen, gelukkig maar! Als ik het nu herlees valt het scenario me nog goed mee,maar de tekeningen zijn werkelijk van een te laag niveau. De covertekening hierboven valt nog enigszins mee.
De naam "Pulp" wordt nog steeds veel gebruikt, Zie de Websites http://pulpdeluxe.be/ en http://www.pulpman.nl/ het striptijdschrift van Fred De Heij.

Pulp

 Vandaag twee pulpboekjes gekocht in de kringwinkel voor tien cent het stuk. Zo heb ik er al een flinke verzameling. Die boekjes zijn niet noodzakelijk om te lezen, niet al die verhalen hebben de tand des tijds doorstaan. Het zijn vooral de covertekeningen die me charmeren. De twee die ik vandaag  aangeschaft heb bijvoorbeeld, uit de reeks pyramide zakromans, gedrukt in 1950 en elk voorzien van een prachtige cover, getekend door de nederlander Guust Hens (1907-1976). De man heeft een flinke catalogus bijeengetekend  gaande van  affiches voor philips en de bijenkorf tot talloze boekomslagen (o.a. de Billy Bradley jeugdreeks) en zelfs een aantal korte strips.