Oostende stripnamiddag

Hier is dan de affiche voor de Oostendse stripnamiddag op 3 februari 2019. Ik heb er voor gekozen om de hoofdrolspelers uit mijn nieuwste album centraal te zetten.Een beetje promotie voor het eigen werk mag ook wel eens. Als kenteken dat de beurs in Oostende plaats vindt heb ik Bulk en Knoert laten poseren voor de wullok. Het monument op het uiteinde van de Oostendse strekdam.
 "Monument for a wullok" zoals het bronzen sculptuur voluit heet is van de hand van kunstenaar Stief  Desmet.
De stripnamiddag in de Kris Lambert bibliotheek is meteen de premiëre van het Bulk&Knoert album. Ikzelf ben uiteraard aanwezig samen met nog enkele andere signerende auteurs.

Zomaar wat schetsen.

Onlangs kreeg ik de vraag om een affiche te ontwerpen voor een kleine stripbeurs. Omdat me niet meteen een idee inviel begon ik zomaar wat te schetsen. Iets wat ik eigenlijk te weinig doe. Deze twee tekeningen waren het eerste wat er uit mijn pen kwam. Een beetje gothic of steampunk-achtige figuren. Ik heb ze tenslotte niet gebruikt voor de uiteindelijke affiche, daarom plaats ik ze hier maar.  De afgewerkte affiche komt later nog wel op dit blog te staan.

Bulk&Knoert kick off!

Omdat de stripster site waarop ik in het verleden hondstrouw mijn strips liet  publiceren, het wat laat afweten de laatste tijd , heb ik besloten hier alvast wat pagina's te plaatsen. Het album wordt zoals gewoonlijk uitgegeven bij Uitgeverij Bonte en komt er binnenkort aan. Stip alvast 3 februari aan in je agenda. Dan presenteer ik voor het eerst het nieuwe album op een stripnamiddag in de bibliotheek van Oostende.
Hier bij wijze van voorsmaakje de eerste drie pagina' van het album.

Bulk & Knoert komen eraan!

Zowat 11 maanden na mijn laatste post op deze blog is mijn nieuwste comic eindelijk klaar voor publicatie. Als alles goed verloopt verschijnt aanstaande zaterdag de eerste aflevering op https://www.stripster.nl/. Het kan ook een paar weken later zijn want de stripster site is niet meer zo honkvast als vroeger. Soms worden er enkele edities overgeslagen. Enfin, Later op het jaar verschijnt dan weer de papieren versie bij uitgeverij Bonte.
Bulk & Knoert speelt zich af in hetzelfde universum als de Straybots albums en het niet zo efficiënte politieteam onder leiding van inspecteur Bombardier duikt ook in dit verhaal op. Nieuw zijn het private speurdersduo Bulk & Knoert, low budget detectives die samenhokken in een vintage caravan. Knoert is een  soort Oscar Wilde dandy in de onderwereld. Bulk het meer no-nonsense type met hangsnor, sneakers en donsjas.
Het verhaal is ruwweg geïnspireerd op Dashiëll Hammett's "The maltese falcon". Klassieker onder de detective romans, ook beroemd door de verfilming met Humphrey Bogart. Er moeten reeds duizenden persiflages op het verhaal gemaakt zijn. De uitdaging was om daar nog iets origineel's mee aan te vangen. Niet simpel, maar ik denk wel dat het mij gelukt is, maar beoordeel dat vooral zelf, Min of meer elke week op https://www.stripster.nl/. Veel Leesplezier.

Friendly floatees

Na een half jaar eindelijk weer eens een blogbericht uit Straybotsland. Na de zomer ben ik opnieuw begonnen met tekenen aan het volgende album, dit met een volledig herwerkt scenario. Waarom? wel, omdat ik deze zomer een "Kiekeboe" album in handen kreeg met daarin een verhaallijn die sterke gelijkenissen vertoonde met mijn scenario. Puur toeval natuurlijk en niet de eerste keer dat ik zoiets tegenkom. Ik heb mijn scenario grondig gefilterd en ingekort en nu wordt het weer een bondig album van 32 pagina's en opnieuw in kleuren. Ik probeer eens te meer wat schetsmatiger te tekenen zodat het wat vlugger kan. Hopelijk klaar in de lente. Ik ga voorlopig ook geen nieuwe berichten meer plaatsen om me volledig op het volgende album te concentreren.
Voor wie nieuwsgierig is naar het bewuste Kiekeboe album...Het betreft  nr. 132 met titel "Alle eendjes" waarin een vloot van duizenden badeendjes over de oceaan zwalpt. In januari 1992 kwam container cargo "Ever laurel" in zwaar weer terecht zodat enkele containers over boord sloegen. De containers sloegen open en 29.000 badeendjes kozen de vrijheid. De eendjes worden ook "Friendly floatees" genoemd. Ik had dat verhaaltje reeds in mijn eerste album (Hotel Kosmos) willen verwerken maar kreeg het niet passend in het scenario en ondertussen is het dus reeds gebruikt door Merho. Hierbij wat plaatjes die ik reeds getekend had en dus nooit een album uitgave gaan halen.
Tot in de lente hopelijk met een nieuw album.

Give him the boot!

Een klassieker in strips en animatiefilmpjes. Iemand die de deur uitgeschopt wordt. Niet zo simpel te tekenen eigenlijk, vooral niet als je wil dat het er heel erg vlotjes en soepel uitziet. Ik ben best tevreden met het resultaat maar een kenner zal wel de invloed herkennen van Marc Sleen die het ontelbare keren getekend heeft.Ook Franquin kon er wat van. Voor alle duidelijkheid, ik heb hun voorbeeld niet naast mij gelegd tijdens het tekenen maar ik heb hun albums talloze malen gelezen en dat laat nu eenmaal zijn sporen na.

Bulk & Knoert

Een tijdje geleden dat ik nog een blogberichtje heb gepost. Ik probeer zoveel mogelijk door te werken  aan het volgende album. Dat schiet goed op maar zal allicht nog een jaartje in beslag nemen. Als zoethoudertje alvast een plaatje met enkele personages. De titel van het album wordt "Bulk & Knoert" naar de namen van het detective duo dat de hoofdrol vertolkt. Misschien gebruik ik nog als ondertitel "Een Straybots verhaal". Het speelt in hetzelfde wereldje als mijn Straybots comics en enkele figuren, vooral de politie inspecteurs Simon Bombardier, Bronny en Clem Static draven hier weer op. Ik teken weer compleet in zwart-wit, zelfs zonder steungrijs om tijd te winnen, maar het album wordt wel dikker dan de reguliere Straybots albums zodat het toch weer een tweetal jaar in beslag zal nemen. Op deze blog zal ik voortaan enkel af en toe een nieuw plaatje posten zonder al te veel commentaar.

Ernie the grocery drone

Ik ben volledig opnieuw begonnen aan het derde Straybots album, ditmaal opnieuw in zwart-wit om tijd te sparen. Het is ook nog niet zeker of het album opnieuw onder de naam "Straybots" gaat uitgegeven worden. In elk geval gaat het vlotjes vooruit. Zonet pagina 7 afgewerkt. Dat valt mee, ik ben tenslotte pas met nieuwjaar gestart. Hierboven twee plaatjes met Ernie the grocery drone. Een drone die voedingsmiddelen aan huis brengt net als de kruidenierswagens van vroeger (zie foto) Als aardigheidje heb ik de drone heel erg menselijke trekjes gegeven. Hij neemt de tijd om een praatje te slaan met de klanten en vervult zo een sociale functie net als de kruidenier vroeger. Hij durft zelfs te roddelen en dat voor een artificiële intelligentie.

deleted scenes

ik heb het scenario voor het derde Straybots album opnieuw bewerkt en één van de twee verhaallijnen gedumpt.Ondertussen een herstart genomen met één verhaallijn, die was reeds druk genoeg om een volledig album te vullen. Ook werk ik nu opnieuw in zwart-wit in de hoop dat het allemaal wat meer opschiet. Ik bleef soms eindeloos aan die kleuren priegelen. Het is wel eerst wat wennen aan het zwart-wit. het was tenslotte meer dan vijf jaar geleden dat ik zo werkte. Hieronder nog twee full color pagina's van de gedumpte verhaallijn. Binnenkort breng ik hier gloednieuw zwart-wit werk.

Walking the jelly

Een kleine illustratie tussen het werk aan Straybots 3 door.

Marc Sleen tribute

Marc Sleen 30 december 1922- 6 november 2016

Onlangs is Marc Sleen de geestelijke vader van Nero overleden.  Ik heb het op deze blog herhaaldelijk gehad over de gigantische invloed van de Nero strips op mijn tekenstijl alsook op de humor in mijn Straybots comics. Na zijn dood werd ik samen met heel wat andere tekenaars gecontacteerd door de organisatoren van het Gentse stripfestival om een Marc Sleen memorial card te tekenen.Als levenslange Sleen fan kon ik moeilijk weigeren. Hieronder zie je de kaart die ik getekend heb. Marc Sleen die vrij soepel de hemel tegemoet klautert via een touw, nagestaard door Nero, Van Zwam, Madam Pijp en Beo. Inspiratiebron voor de tekening komt uit het album "De kromme cobra" waarin een fakir op gelijksoortige wijze de wolken inklimt. De tekening heb ik sepia gemaakt als referentie naar de aloude albums op krantenpapier en vaak met bruine inkt gedrukt. Helemaal onderaan heb ik de originele scene uit "De kromme Cobra" weergegeven. Let wel! Ik bezit niet de rechten op Nero maar als eerbetoon  mag het wel eens. De kaarten zijn allicht nog wel te verkrijgen in stripwinkel Pierkehttp://stripwinkel-pierke.weebly.com/ Mijn eigen kaart breng ik nog wel mee op de volgende stripbeurzen waar ik kom of neem anders contact op via mijn E-mail.

scene uit "De kromme cobra" album uit 1964

Ye olde shoppe

Hierboven wat fragmenten uit de recentste straybots scene die ik momenteel aan het inblikken ben. Detective Knoert gaat op onderzoek in een badeendjes speciaalzaak genaamd "Ye olde duckie shoppe".  De ye olde shoppes zie je vaak in oude Britse toeristische buurten waar artisanale voedingsproducten of curiosa wordt aangeboden. De zogenaamde  ouderwetse spelling is zo fake als wat en werd pas uitgevonden op het einde van de negentiende eeuw om winkeltjes een retro middeleeuws karakter mee te geven maar "Ye olde" is helemaal geen oud engels. De eigenlijke middeleeuwse spellingen van het woord oud zijn "alde , auld, awld of ole". De "y" van "ye" is eigenlijk een verbastering van een oude letter die reeds lang uit het alfabet is verdwenen en die ik hier dus niet kan intikken vanwege niet beschikbaar op mijn klavier, maar die verdwenen letter werd uitgesproken als "th" en niet als "y".
Ter illustratie hieronder nog enkele "Ye olde" naamborden en winkelgevels waaronder toch wel enkele merkwaardige.

Beach shack

Topic van dit bericht "De strandhut". Een favoriet van mij net als de boomhut, de caravan, het bergchaletje en de gewone koterij in de achtertuin. Dit en mancaves alsook de tiny house beweging dragen absoluut mijn goedkeuring weg. De oorsprong ligt uiteraard in de kindertijd toen een enorme kartonnen doos uren speelplezier garandeerde. Ik wou  ook reeds lang een hokje in mijn strip smokkelen en nu is het zover. Het kotje is duidelijk geïnspireerd door het clubhuis van de lustige kapoentjes, de aloude strip zoals hij in mijn kindertijd door Marc Sleen werd getekend. In mijn strip wordt de strandhut bewoond door een stel low budget detectives die er zowel wonen als kantoor houden. In werkelijkheid is de huur van zo'n strandhutje niet zo goedkoop en bovendien verdwijnen de hokjes in de winter maar de Straybots strip is niet gebaseerd op de werkelijkheid.
Hieronder zie je nog de heren detectives in gesprek met een klant. Nadeel om te tekenen is wel dat je de personages zo dicht op elkaar moet zetten zodat het toch een enigszins claustrofobische indruk heeft. De ruimte mag binnen niet groter lijken dan van buitenaf verondersteld wordt.

Small space living kan tot in het extreme doorgetrokken worden. Een der merkwaardigste gevallen was de Britse Alexander Stuart Worthley die zo'n twintig jaar in iets woonde wat een railway box genoemd werd.  Een piepklein hokje met een kleine uitstulping waarin de man zijn voeten kon leggen als hij eens helemaal gestrekt wilde liggen. Gelukkig is er beeldmateriaal bewaard gebleven. Een reportage uit 1974 van de Britse komiek Dave Allen.

Seaside pier

Het tekenwerk aan het derde Straybots album is eindelijk goed op gang gekomen. Hierboven een sfeerplaatje uit dat album. Ik ben dol op badsteden die nog een pier staan hebben. Daarom wou ik er ook eens eentje in mijn verhalen verwerken. De vrouw op de tekening stapt nietsvermoedend haar noodlot onder de pier tegemoet. De pier zelf heb ik uit het hoofd getekend. De foto's hieronder heb ik pas achteraf geselecteerd om dit artikel een beetje op te fleuren. Bij ons heeft enkel Blankenberge een pier en in Nederland is er de pier van Scheveningen die blijkbaar pas gerestaureerd is in 2015. Moet ik dringend eens bezoeken. Hopelijk is het beter geslaagd dan de restauratie van de Blankenbergse pier een tiental jaar terug waar alle kleur en kitch elementen weggewerkt werden. Dat kermisgevoel hoort nu net bij een coastal pier. Kijk maar naar Engeland waar er nog wel enkele overgebleven zijn zoals in Blackpool en Brighton. De Brighton piers (vroeger waren er twee) spelen een belangrijke rol in een van mijn favoriete boeken aller tijden, Namelijk "Brighton rock" van de Britse schrijver Graham Greene. Het boek is twee keer verfilmd. Een keer in 1947 en een remake in 2011. Beide versies zijn uitstekend.

Dust jacket van een oude uitgave van Graham Greene's Brighton rock